اين روزها هوا بهاريست و ارديبهشت دومين برج بهار طلوعي دوباره کرده است . ارديبهشتي که براي شهر من حافظ خرمن ها خاطره ، تحرک و جوشش بود ارديبهشتي که لحظاتي تلخ و شيرين را رقم زد تا قطار پيشرفت بافق حرکتي دوباره کند . از نوشته هاي حک شده در صفحه ارديبهشت بافق ، ميتوان ارديبهشت 90 را خواند آن ارديبهشتي

به نظرتان بازنده مناظره اول که بود؟ آنکه روی صندلی اول نشسته بود یا نفر بعدش ، آنکه روی صندلی آخر نشسته بود یا نفر قبلش یا یکی از آن دو نفر که بر صندلی های وسطتر تکیه زده بودند .اشتباه نکنید بازنده مناظره اول از جمع نامزدهای میهمان نبود آنها هر کدام به اندازه خود ، برنده بودند و رایهایی بردند ، آنک

هر روز که مي گذرد به انتخاب نزديکتر ميشويم ، انتخابي که هم سرنوشت خودمان در آن است و هم با آن انتخاب سرنوشت همشهريان و هموطنانمان را رقم خواهيم زد . ميتوان اين فرصت انتخاب را مثل خيلي از فرصت هاي بهبود و توسعه ناديده گرفت و از کنارش گذشت ، اما چرا؟ ميتوان در اين انتخاب سهل انگاري کرد از کمي نشستن ،

روابط بین فردی در زندگی انسان چون اکسیژن است برای نفس کشیدن ، اگر اکسیژن کم شود یا فردی برای دم و بازدمش مشکلی پیش آید مسلم است که اختلالاتی برای وی پیش خواهد آمد . همین طور است اگر روابط بین فردی به هر دلیل مخدوش شود زندگی خانوادگی یا کاری انسان دچار مشکلاتی میشود . سرمنشاء بیشتر زخمهائی که بر پیک